جلال‌الدین عرفانی – خبرنگار فارس آگاه،  نشست کمیسیون اقتصاد و سرمایه‌گذاری شورای اسلامی شهر شیراز در حالی برگزار شد که مهم‌ترین دستور این جلسه در خصوص الگوی بهره‌برداری و واگذاری اتوبوس‌های درون‌شهری بود، موضوعی که مدت‌هاست بر سر آن بحث است؛ به‌ویژه در خصوص کمبود ناوگان برای خدمات‌رسانی به حومه و روستاهای حاشیه‌ی شهر که با توجه به افزایش جمعیت این نقاط، نیاز به سرویس‌دهی بیشتری دارند.

رئیس کمیسیون اقتصاد و سرمایه‌گذاری در حاشیه‌ی این نشست به خبرنگار ما گفت: در این جلسه سه لایحه‌ی شهرداری در حوزه‌ی سازمان حمل‌ونقل مسافر در خصوص استفاده از ظرفیت بخش خصوصی برای خدمات‌دهی بهتر به شهروندان ارائه شد که بخش اول آن در خصوص استفاده از ظرفیت بخش خصوصی برای تقویت ناوگان حمل‌ونقل مسافر بود که این می‌تواند در ارائه‌ی خدمات با کیفیت بهتر ایفای نقش داشته باشد.

علیرضا اسکندری افزود: در بخش دوم این دستور جلسه عنوان شده بود که این مورد شامل اتوبوس‌هایی می‌شود که الان در مالکیت شهرداری هست و برای ادامه‌ی خدمتشان باید از ظرفیت بخش خصوصی و مزایده استفاده شود که کمیسیون این مجوز را به شهرداری داد و امیدواریم در صحن هم تصویب شود.

وی ادامه داد: اما بخش سوم این بود که این شامل اتوبوس‌هایی که قراردادشان تمام شده هم، باشد و برای تشویق آن‌ها به ادامه‌ی خدمت و حمایت هرچه بیشتر، علاوه بر آن یارانه‌ای که به اتوبوس‌ها داده می‌شود، به‌عنوان سهم سرمایه‌گذاری و بر اساس قیمت کارشناسی شهرداری، مبلغی را به‌عنوان یارانه‌ی اضافه‌تر به این‌ها پرداخت کند. هر سه لایحه در جلسه کمیسیون امروز بررسی و مورد تصویب قرار گرفته و به صحن ارجاع شد.

اسکندری گفت: یکی دیگر از دستور جلسات ما در خصوص میدان دوم میوه و تره‌بار شهر شیراز بود که یک پروژه‌ی سرمایه‌گذاری است. طابق جلسات هفته‌های گذشته، اولین موضوع، بررسی آخرین روند این پروژه بود که با هماهنگی‌هایی که در کمیسیون و جلسات خارج از کمیسیون توسط اعضای کمیسیون در حال انجام است.

وی تصریح کرد: در این زمینه مقدمات و شرایط اجرای کار دارد فراهم می‌شود و امیدواریم که هرچه زودتر این مقدمات انجام و عملیات اجرایی ساخت میدان دوم میوه و تره‌بار آغاز شود که اجرای آن می‌تواند به اقتصاد خانواده‌ها کمک کند.

*آزادسازی نرخ کرایه برخی خطوط اتوبوس در دستور کار شورای شهر شیراز

رئیس سازمان حمل‌ونقل مسافر شهرداری شیراز هم در این جلسه گفت: ما هر ماه حدود تنها ۸۰ میلیارد تومان یارانه‌ی نقدی به ناوگان اتوبوس‌رانی شهر تزریق می‌کنیم، اما در خصوص خدمات‌دهی به مسافران، به‌ویژه روستاهای حاشیه‌ی شهر، هر روز شاهد تماس‌های مکرری از جانب متولیان و مردم این روستاها مبنی بر کمبود ناوگان هستیم و از طرفی ناوگان لازم را هم در اختیار نداریم.

رامین طالبی اظهار کرد: حال در این مدلی که در این لوایح مطرح کردیم، برای استفاده‌ی بهتر از ظرفیت بخش خصوصی اعلام کردیم به‌جای ۳۵ تا ۴۰ میلیارد تومان خرید اتوبوس بین‌شهری، شما بیا برو از شرکت تولیدکننده، اتوبوس شهری بخر یا اگر اتوبوس شهری داری آن را نوسازی کن و در این خطوط فعالیت داشته باش.

وی اضافه کرد: اما تفاوت این است که در این خطوط، به‌جای دریافت ۶ هزار تومان کرایه از مسافر، ۳۰ هزار تومان کرایه دریافت کن و قیمت تمام‌شده را بگیر. با این کار دیگر حتی نیاز نیست برای دریافت یارانه هم معطل شوید و از سوی دیگر، مسافران هم به‌جای ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار تومان کرایه، تنها ۳۰ هزار تومان پرداخت می‌کنند و وقتی سرویس‌دهی هم بهتر باشد، آن‌ها هم راضی هستند.

طالبی با اشاره به یارانه‌ی ۲۵ هزار تومانی برای هر مسافر اتوبوس گفت: وقتی مسافر خودش متعهد به پرداخت این یارانه شود و راننده دیگر نخواهد از شهرداری یارانه‌ای بگیرد، این خودش یعنی من هر بار نیاز نیست دنبال لاستیک، روغن، فیلتر و سایر تعمیرات که برخی هزینه‌ی کلانی دارد، باشم و البته شرکت نیز ملزم به ارائه‌ی خدمات مناسب است.

وی در خصوص دغدغه‌ی نظارت بر فعالیت اتوبوس‌ها گفت: ما زمانی برای نظارت بر بیش از ۷۰۰ اتوبوسی که داریم، ۲۷۰ ناظر داشتیم، اما امروز تنها ۱۵ ناظر داریم و در حوزه‌ی نظارت در ضعیف‌ترین وضعیت هستیم. از طرفی اجازه‌ی جذب نیرو هم نداریم و به همین دلیل باید به سمت نظارت هوشمند و مکانیزه برویم که در این راستا تاکنون اقدامات خوبی شده است.

طالبی افزود: این واگذاری خطوط به بخش خصوصی با نرخ آزاد شامل سه قشر می‌شود؛ اول کسانی که اتوبوس قبلاً به آن‌ها واگذار شده و الان در مالکیت خودشان است و از مالکیت شهرداری خارج شده است، دوم کسانی هستند که اتوبوس دارند و حاضرند بیایند و در خطوط سرویس بدهند و سوم کسانی که حاضرند اتوبوس بخرند و وارد شبکه شوند.

وی خواستار توجه بیشتر به وضعیت اتوبوس‌ها شد و گفت: امروز اکثر اتوبوس‌ها دارند به خارج از شیراز می‌روند. ما شاهدیم که اتوبوس ما رفته در یک استان جنوبی دارد کار می‌کند و وقتی از او می‌پرسیم چرا به شیراز نمی‌آیی، می‌گوید در آنجا ۳۰۰ میلیون تومان درآمد دارد، اما اینجا ۱۰۰ میلیون و برایمان نمی‌صرفد. من می‌توانم حداقل با این وضعیت و با این شرط که طرف خودش برود ماشینش را نوسازی و بازسازی کند و بعد با قیمت و نرخ آزاد وارد خطوط کند، او را در شهر نگه دارم.