نه آقای خرازی! اشتباه اصلی، نگه داشتن شما روی کرسی‌های جمهوری اسلامی است تا به اسم مسئول این نظام مظلوم و مقدس در ایام الله دهه فجر اینطور یکی از اصلی‌ترین استراتژی‌های خمینی کبیر را زیر سؤال ببرید.

علت واهمه برخی کشور‌های همسایه از صدور انقلاب به ویژگی‌های آن حکومت‌ها بازمی‌گشت نه ادبیات انقلاب اسلامی:

۱. حکومت‌های موروثی و پادشاهی: مانند عربستان سعودی، بحرین، کویت، اردن و مراکش. ماهیت انقلاب ایران، مردمی، اسلامی و ضدسلطنتی بود. این پیام به صورت مستقیم مشروعیت این حکومت‌ها را زیر سوال می‌برد.

۲. حکومت‌های سکولار یا غیردینی با اکثریت مسلمان: مانند عراق تحت صدام حسین (حزب بعث) یا ترکیه (با ساختار لائیک). انقلاب ایران با شعار «حکومت اسلامی» و نقش پررنگ روحانیت، الگویی کاملاً مخالف با ایدئولوژی حاکم بر این کشور‌ها ارائه می‌داد.

۳. وجود جمعیت شیعه یا گروه‌های اسلام‌گرای مخالف: در کشور‌هایی مانند عراق، بحرین، عربستان سعودی (منطقه شرقیه) و لبنان، جمعیت قابل توجهی شیعه یا گروه‌های اسلام‌گرای سنی وجود داشتند که ممکن بود از پیام انقلاب ایران الهام بگیرند و علیه حکومت مرکزی خود قیام کنند.

حاکمان این کشور‌ها ذاتاً از هر ایده‌ای (که) مشروعیت، ثبات و انحصار قدرت آنها را تهدید کند، می‌ترسیدند و پیام انقلاب ایران دقیقاً چنین بود.