به گزارش فارس آگاه به نقل از ایسنا، الفاضل ابراهیم در تحلیلی برای اندیشکده «کوئینسی» با عنوان «چگونه راهبرد ضدانصارالله عربستان شکست خورد» نوشت سیاست ریاض در یمن طی یک دهه بر یک فرض استوار بوده است.

بر اساس این فرض، فشار نظامی حساب‌شده، صرف هزینه و گذشت زمان می‌توانست اهرم کافی برای مهار انصارالله ایجاد کند.

ریاض همچنین امیدوار بود بتواند این جنبش را به پذیرش توافقی مطابق شروط عربستان وادار کند.

به نوشته این تحلیل، تحولات دو هفته اخیر این فرض را بیش از گذشته زیر سؤال برده است.

پیشروی انصارالله به سمت مأرب

طبق این تحلیل، انصارالله پس از کنترل مناطق راهبردی در ساحل غربی یمن در دریای سرخ، اکنون به سمت «مأرب» پیشروی می‌کند.

مأرب آخرین پایگاه مهم نیروهای یمنی وابسته به عربستان محسوب می‌شود. بخشی از مهم‌ترین تأسیسات نفت و گاز یمن نیز در این منطقه قرار دارد.

نویسنده معتقد است از دست رفتن مأرب می‌تواند برای مخالفان انصارالله ضربه‌ای تعیین‌کننده باشد.

به نوشته او، سقوط مأرب آخرین مرکز عمده جمعیتی و درآمدی مخالفان انصارالله در شمال یمن را از بین می‌برد.

این وضعیت همچنین مسیر انصارالله را به سمت شبوه و حضرموت بازتر می‌کند. این دو استان در شرق یمن از مناطق غنی از انرژی هستند.

ضعف ساختاری مخالفان انصارالله

این تحلیل یکی از مشکلات اصلی ائتلاف سعودی را نبود فرماندهی یکپارچه می‌داند.

به نوشته کوئینسی، در نبرد «المخا» یک دستور جعلی عقب‌نشینی منتشر شد. این دستور با استفاده از صدای شبیه‌سازی‌شده یکی از فرماندهان و از طریق رادیو و پیامک پخش شد.

انتشار این پیام میان نیروهایی که حتی اتاق عملیات مشترک مؤثری نداشتند، آشفتگی ایجاد کرد.

نویسنده تأکید می‌کند مشکلات عربستان تنها به داخل یمن محدود نیست.

وزارت خارجه عربستان نیز تأیید کرده است که پهپادهایی که خط لوله شرق به غرب این کشور را از کار انداختند، از عراق پرتاب شده بودند.

همزمان، حملات انصارالله به پایگاه خمیس مشیط و پیشروی این جنبش در ساحل غربی، فشار بر ریاض را افزایش داده است.

فشار همزمان در هرمز و باب‌المندب

در این تحلیل آمده است که جنبش‌های مقاومت منطقه فشار بر عربستان را افزایش داده‌اند.

از سوی دیگر، مذاکرات تهران و کشورهای عربی خلیج فارس درباره چارچوب کشتیرانی در تنگه هرمز نیز به نتیجه نرسیده است.

بر اساس این تحلیل، ریاض اکنون عملاً با مشکلات همزمان در دو گلوگاه مهم هرمز و باب‌المندب مواجه است.

واشنگتن وارد جنگ نمی‌شود

نویسنده معتقد است واشنگتن تاکنون کمک تعیین‌کننده‌ای به عربستان ارائه نکرده است.

طبق این گزارش، حدود ۲۰۰ نیروی نظامی آمریکا در قالب یک فرماندهی مشترک جدید در عربستان حضور دارند.

این نیروها اطلاعات و پشتیبانی هدف‌گیری ارائه می‌کنند، اما در عملیات رزمی مشارکت ندارند.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، نیز در پاسخ به این پرسش که آیا واشنگتن برای حمایت از عربستان به انصارالله حمله خواهد کرد، عملاً پاسخ منفی داد.

ترکیه و پاکستان وارد درگیری نشده‌اند

ترکیه و پاکستان نیز طبق این گزارش تاکنون وارد درگیری نشده‌اند.

این دو کشور بر اساس گزارش مورد استناد، با عربستان در پیمان دفاعی مکه قرار دارند.

یک مقام ارشد ترکیه‌ای گفته است عملیاتی شدن این پیمان و ایجاد سازوکارهای برنامه‌ریزی و همکاری مشترک ممکن است «چند سال» طول بکشد.

فشار نظامی انصارالله را تضعیف نکرد

کوئینسی در ادامه استدلال می‌کند که حتی پایان جنگ گسترده‌تر آمریکا و ایران نیز لزوماً مشکل عربستان با انصارالله را حل نخواهد کرد.

مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، ادعا کرده است که انصارالله از ایران تبعیت می‌کند.

با این حال، نویسنده معتقد است شواهد موجود بیش از گذشته از استقلال قابل توجه انصارالله در تصمیم‌گیری‌هایش حمایت می‌کند.

او همچنین می‌نویسد دشمنی انصارالله با عربستان پیش از حمایت ایران از این جنبش شکل گرفته است.

این تحلیل تأکید می‌کند که کارزارهای نظامی متعدد نیز نتوانسته‌اند انصارالله را از نظر نظامی تضعیف کنند.

به نوشته نویسنده، نه حملات رژیم صهیونیستی که تعدادی از مقام‌های ارشد این جنبش را به شهادت رساند و نه عملیات دوماهه و میلیارد دلاری بمباران آمریکا در سال گذشته، نتوانسته این هدف را محقق کند.

مذاکره به‌عنوان گزینه عملی

نویسنده نتیجه می‌گیرد اگر فشار نظامی در چنین سطحی نتوانسته انصارالله را به عقب‌نشینی وادار کند، دست‌کم در کوتاه‌مدت «مذاکره تنها گزینه عملی» است.

انصارالله نیز شروط خود را به‌صورت علنی اعلام کرده است.

عبدالملک الحوثی، رهبر این جنبش، در ماه مارس خواستار بیش از ۵۷ میلیارد دلار غرامت بابت خسارت‌های بخش نفت ناشی از جنگ تحت رهبری عربستان شد.

رفع محاصره فرودگاه‌ها و بنادر یمن و اختصاص سهمی از درآمدهای نفت و گاز این کشور نیز از دیگر شروط اعلام‌شده است.

چالش‌های پیش روی ریاض

کوئینسی در پایان می‌نویسد برای ریاض «راه خروج آسانی» وجود ندارد.

بر اساس این تحلیل، حتی توافق بر سر شروط اعلام‌شده نیز لزوماً تهدید علیه عربستان را از بین نمی‌برد.

نویسنده معتقد است انصارالله همچنان توانایی هدف قرار دادن زیرساخت‌های انرژی عربستان را حفظ خواهد کرد.

در نتیجه، این تحلیل آینده سیاست ریاض در برابر انصارالله را به نحوه مدیریت فشارهای نظامی و دیپلماتیک و امکان دستیابی به یک توافق سیاسی مرتبط می‌داند.