×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

خبر فوری

true
    امروز  چهارشنبه - ۳ مرداد - ۱۴۰۳  
true
true
کودکان کار؛لکه ننگ بر پیشانی جوامع بشری!

کودکان کار؛لکه ننگ بر پیشانی جوامع بشری! به گزارش سيد محی الدین حسینی ارسنجانی خبرنگار فارس اگاه، وجود کودکان کار یکی از مهمترین و اصلی ترین واقعیتها و مشکلات جوامع عقب مانده از توسعه است. ایران با برخورداری از صدها و بلکه میلیونها نفر از کودکان و نوجوانانی که به اکراه خود و یا به اجبار دیگران و از جمله با زور و فشار خانواده ها و سرپرستانشان در مزارع و مغازه ها و خانه ها و میادین میوه و تره بار یا در اماکن و خیابانها و ساختمانهای در حال احداث و دست فروشیها کار میکنند معنی زندگی و نشاط کودکانه را نمیفهمند و به عبارتی  در سن و سال کم خود بچگی نمیکنند. ایران یکی از جمله کشورهایی است که سالها با این مساله مواجه است. کودکان کار لکه ننگی بر جوامع بشری است و باید به این رویه خشن و غیر بشری پایان داده شود.اینکه میگوییم کودکان در سنین پایین و در دوران طفولیت و نوجوانی کار نکنند به این معنا و مفهوم نیست که انان صرفا درس بخوانند و غیر از درس به امور دیگری نپردازند.بلکه یک کودک یا یک نوجوان برابر آیینهای دینی و از جمله آیین اسلام و نیاکان ایرانی و مطابق با قوانین حقوق بشری و بین المللی حق دارد تا از مواهب الهی و از جمله بازی در سن و سال کودکی و نوجوانی بهره ببرد.کودک و نوجوان باید بازی کنند و به عبارتی باید کودکی کنند نه اینکه از همان گودکی و طفولیت، خود را در دنیای بزرگان و در مقام  آنان ببینند زیرا در طول زمان دچار تعارض شخصیت و مشکلات عدیده روحی و روانی شده یا در مسیر بزهکاری و خلافکاری می افتند. از کودکان کار در ایران و بیشتر کشورهای فقیر و جهان سومی به نفع سوداگران و منفعت طلبان و پول پرستان بهره کشی میشود. مقابله با این پدیده شوم اجتماعی یعنی وجود کودکان کار که اغلب آنان یا بیمار و معتاد شده و یا بزهکار و در دام شیاطین خلافکار می افتند و در نهایت به تکدی گری افتاده و بعدها سر از زندان در می اورند وظیفه اول مسئولان پیشگیری از آسیبهای اجتماعیست اما گویا روند مبارزه و پیشگیری و درمان اینگونه مصائب و مشکلات اجتماعی که ریشه در کمی فرهنگ و فقر و اختلافات خانوادگی دارد در کشورمان به کندی صورت میگیرد.متاسفانه تلاسها و زحمات خالصانه و بی چشمداشت برخی فعالان مدنی و کنشگران اجتماعی و سمنها و تشکلهای مردمی برای حمایت از کودکان کار چندان به نتیجه نرسیده و جواب نمیدهد زیرا وجود نوعی ناهماهنگیها در سیستم دولتی و بخش خصوصی مانع از به نتیجه رسیدن تلاشهای این افراد در اجرای طرحها و برنامه های کاهشی یا حمایتی عده ای از دلسوزان جامعه به نفع کودکان کار یا کودکان فراری از خانه و بلا صاحب میگردد.دولت و مجموعه مدیران ارشد ملی و استانی بویژه شهرداریها و نیروی انتظامی، آموزش و پرورش و بهزیستی و دیگر ارگانهای حامی باید اقدامات جدی در جهت کاهش آمار کودکان کار و بازمانده از تحصیل انجام دهند و انان را با شوق و امید به مراکز بازپروری و هدایتگری رهنمون باشند یا با شناسایی انان و خانواده هایشان و برگزاری جلسات مشاوره و گفتگو با آنان مانع از تشدید رفتارهای اشتباه کودکان کار و تداوم اقدامات غیر منطقیشان گردند. وجود هر کودک کار در کشور برابر با ایجاد هزینه های چند برابری مقابله با معضلات و آسیبهای اجتماعی و از دست رفتن سرمایه های بزرگ کشور یعنی جوانان مستعد و کودکان امروز که نیروهای کاربلد و ماهر فرداها باید باشند است. نامگذاری روزی بنام” روز جهانی مبارزه با کار کودکان” اگر چه مرهمی بر زخمهای کهنه بشر دیروز و امروز از این همه مشکلات پیرامونی آنان بر کره زمین است اما از این دست نامگذاریها و مناسبتهای ملی و بین المللی مندرج در تقویم رسمی مردم و کشورهای جهان بیشتر جنبه تبلیغی و تشریفاتی دارد تا اینکه نفعی را به مردم جوامع دنیا برساند.وزارت ورزش و جوانان و اموزش و پرورش و همچنین فرمانداریها و دیگر ارگانها از جمله شورای شهر و شهرداری و بسیج و سپاه و مراکز فرهنگی باید برنامه های جدی و تعریف شده و حمایتی برای رسیدگی به امور کودکان کار داشته باشند.کودکانی که نه معنای تفریح جمعی و نه معنای بازی با هم سن و سالها را میفهمند و نه لذت عشق و مهربانی و انسانیت و اصول شهروندی را درک میکنند.به راستی آیا ما و شما در بروز این مشکل بزرگ اجتماعی یعنی پیدایش جامعه ای برخوردار از هزاران کودک کار مقصر نیستیم؟برای خروج جامعه از این وضع نامناسب و داشتن جامعه ای بدون حضور کودکان و نونهالانمان در مراکز آلوده کسب و کار چه باید بکنیم؟چرا با پرداختن مسئولان جامعه به امور غیر مهم و غیر ضروری کسی دیگر به فکر نجات کودکان کار از کانونهای فساد و انحراف و منجلاب بی هویتی آنان نیست؟امید آنکه روز و روزگاری پاسخهایی منطقی برای پرسشهای مطرح شده بیابیم و شاهد حضور کودکان کار در سر چهار راهها و بر کوی و برزن و خیابانها و در مناطق و محلات کثیف و آلوده شهرها نباشیم

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


true