بخش مهمی از گفتگوی او را در ادامه می‌خوانید:

*۱۳ سال با شوهرم زندگی مشترک داشتیم و هرگز از او خشونت ندیده بودم. تا اینکه با خانم همسایه یعنی همین نامادری بچه‌ها آشنا شد و به من خیانت کرد. بعد هم من را وادار به جدایی کرد.

*یک بار از طریق قانونی موفق به دیدار فرزندانم شدم اما پدرشان آن‌ها را تهدید کرده و گفته بود اگر به مادرتان یا معلم‌ها بگویید که اذییتان می‌کنیم شما را با چاقو می‌کشیم.

*همسایه‌ها به من خبر دادند که صدای آزار و اذیت بچه‌ها را می‌شوند و یک بار قبل از جنگ مسئولان بهزیستی سراغ بچه‌ها در مدرسه رفتند اما آنجا هم از ترسشان حرفی نزدند.

*نارین می‌گفت نامادری به بهانه اینکه او ظرف نشسته یا شیشه‌های پنجره را پاک نکرده یا دیر از خواب بیدار شده، پدر را تحریک به شکنجه می‌کرد.

*پدرشان آن‌ها را به مدت یک ماه در سرویس بهداشتی حبس کرده و در دهان نارین نجاست می‌ریخت.

*با شلنگ به حدی بر سر نارین ضربه زده که پوست سرش کنده شده. در اثر شکنجه‌ها پا، لگن، استخوان فک و بینی، چند دندان و هر دو گوشش شکسته است.

*نارین می‌گوید نامادری گفته بود باید بچه‌ها را بکشیم و می‌شنیدم که با هم حرف می‌زدند و می‌گفتند آن‌ها را در سطل آشغال بیندازیم.

*ماجرای تجاوز به بچه‌ها حقیقت ندارد و پزشک بعد از معاینه دخترانم تائید کرد که آن‌ها سالم هستند.

*استانداری به ما یک خانه کلید نخورده به همراه امکانات داده که قرار است با دخترانم آنجا زندگی کنم.