دستیابی به رویای دیرینهی بشر برای قدم گذاشتن بر سطح سیارهی سرخ، همواره با چالش بزرگ «زمان» روبرو بوده است. اما مطالعهای جدید نشان میدهد که با الهام از مسیر حرکت سیارکها، میتوان مدتزمان مأموریتهای مریخ را به نصف کاهش داد و کل سفر رفتوبرگشت را در کمتر از یک سال به پایان رساند. این رویکرد نوآورانه پتانسیل این را دارد که تقویم اکتشافات فضایی را بهکل دگرگون کند.
بنابر مدلهای مرسوم و پروفایلهای فعلی مأموریت، رسیدن به مریخ که در فاصلهای حدود ۱٫۵ برابر دورتر از خورشید نسبت به زمین قرار دارد، بین ۷ تا ۱۰ ماه زمان میبرد. چالش اصلی وقتی رخ میدهد که بدانیم زمین و مریخ تنها هر ۲۶ ماه یکبار در موقعیت ایدهآل برای پرتابهای بهینه از نظر سوخت قرار میگیرند؛ موضوعی که فضانوردان را مجبور میکند برای باز شدن راه بازگشت، مدتها در مریخ منتظر بمانند و همین امر طول کل مأموریت را به نزدیک سه سال میرساند.
یافتههای اخیر از دل دادههایی بیرون آمده که پیشتر بیارزش تلقی میشدند. مارسلو دیاولیویرا سوزا، کیهانشناس دانشگاه ایالتی شمال ریو دو ژانیرو، با بررسی تخمینهای مداری اولیه و غیردقیق سیارکهای نزدیک به زمین، به سرنخهای هندسی ارزشمندی برای طراحی مسیرهای بینسیارهای فوقسریع دست یافت. این دادهها در گذشته معمولاً پس از ثبت مشاهدات دقیقتر دور ریخته میشدند، اما اکنون به عنوان نقشهای برای میانبرهای فضایی شناخته میشوند.
