به گزارش فارس آگاه به نقل از یورونیوز، این مطالعه، اثرات داروی “گوانابنز” را بر ماده سفید در حال ناپدید شدن (VWM)، یک اختلال عصبی ارثی نادر که در درجه اول کودکان بین ۱ تا ۶ سال را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بررسی کرد.

VWM باعث از دست رفتن تدریجی توانایی‌های حرکتی و فکری می‌شود و می‌تواند منجر به مرگ زودرس شود. طبق گفته محققان، در حال حاضر هیچ درمان تأیید شده‌ای وجود ندارد که بتواند پیشرفت این بیماری را متوقف یا کُند کند.

محققان کودکان مبتلا به VWM که گوانابنز دریافت کرده بودند را پیگیری کردند و پیشرفت بیماری آنها را در طول سه سال با ۶۶ کودک با شدت بیماری مشابه از یک ثبت بین‌المللی که این دارو را دریافت نکرده بودند، مقایسه کردند.

آنها دریافتند کودکانی که با گوانابنز درمان شدند، نسبت به کودکان گروه مقایسه، کمتر و با سرعت کمتری به صندلی چرخدار وابسته شدند.

طبق این مطالعه، هیچ یک از کودکانی که با گوانابنز درمان شدند، در طول دوره مطالعه فوت نکردند، در حالی که پنج نفر از ۶۶ کودک گروه مقایسه فوت کردند.

عوارض جانبی، از جمله توهم، خواب‌آلودگی، یبوست و فشار خون پایین، عمدتاً در چند ماه اول درمان رخ داد. پس از چهار تا شش ماه، کودکان عموماً دارو را به خوبی تحمل کردند و هیچ یک به دلیل عوارض جانبی درمان را قطع نکردند.

محققان تأکید کردند که گوانابنز درمانی برای VWM نیست و به نظر می‌رسد اثرات مفید آن پس از قطع درمان از بین می‌رود.

طبق گفته محققان، یک مطالعه پیگیری برای نظارت بر کودکان در یک دوره طولانی‌تر و بررسی اثرات دوزهای بالاتر گوانابنز در حال انجام است.

VWM بسیار نادر است و تخمین زده می‌شود که از هر ۱۰۰ هزار کودک در سراسر جهان، یک نفر با این بیماری متولد می‌شود.