کمیته میراث جهانی یونسکو پرونده «قلعه الموت و استحکامات وابسته» را در چهلوهشتمین نشست خود تصویب کرد. با این تصمیم، شمار آثار فرهنگی ملموس ایران در فهرست میراث جهانی به ۳۰ اثر رسید.
به گزارش فارس آگاه به نقل از مهر، کمیته میراث جهانی یونسکو روز یکشنبه چهارم مرداد ۱۴۰۵ در شهر بوسان کرهجنوبی، پرونده «قلعه الموت و استحکامات وابسته» را تصویب کرد. این اثر اکنون بهعنوان سیامین اثر فرهنگی ملموس ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد.
صالحیامیری: ثبت جهانی الموت نماد هویت تمدنی ایران است
سیدرضا صالحیامیری، وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، این موفقیت را به مردم ایران، مردم استان قزوین و ساکنان منطقه الموت تبریک گفت.
وی از اعضای کمیته میراث جهانی، مرکز میراث جهانی یونسکو، ایکوموس و دولت کرهجنوبی نیز به دلیل همکاری و میزبانی این نشست قدردانی کرد.
حفاظت از میراث جهانی به صلح و همکاری نیاز دارد
وزیر میراثفرهنگی گفت کنوانسیون میراث جهانی ۱۹۷۲ بر این اصل تأکید دارد که میراث فرهنگی به همه بشریت تعلق دارد. به گفته وی، کشورها تنها در سایه صلح، امنیت، احترام متقابل و گفتوگو میتوانند از این آثار حفاظت کنند.
صالحیامیری افزود ایران با بیش از هفت هزار سال تمدن، بیش از یک میلیون اثر تاریخی، ۴۳ هزار اثر ثبت ملی و ۳۰ اثر ثبت جهانی، از مهمترین کشورهای دارای میراث فرهنگی در جهان به شمار میرود.
قلعه الموت جایگاه ویژهای در تاریخ ایران دارد
وزیر میراثفرهنگی، قلعه الموت را یکی از مهمترین مراکز تمدنی و هویتی ایران معرفی کرد. وی گفت این مجموعه با بهرهگیری از طبیعت، دانش مهندسی و شیوههای دفاعی، نقش مهمی در تاریخ ایران ایفا کرده است.
وی تأکید کرد ثبت جهانی این اثر، جایگاه اندیشه، حافظه تاریخی و ظرفیت فرهنگی ایران را در نظام میراث جهانی تقویت میکند.
ثبت جهانی، مسئولیت ایران را افزایش میدهد
صالحیامیری گفت ثبت جهانی قلعه الموت تنها یک موفقیت فرهنگی نیست. این رویداد مسئولیت ایران را در زمینه حفاظت، پژوهش، آموزش و تبادل دانش نیز افزایش میدهد.
وی افزود توسعه همکاری با نهادهای بینالمللی و اجرای برنامههای حفاظتی، از مهمترین اهداف پس از ثبت جهانی این مجموعه خواهد بود.
گامی مهم برای توسعه دیپلماسی فرهنگی
وزیر میراثفرهنگی در پایان تأکید کرد ثبت جهانی قلعه الموت و استحکامات وابسته جایگاه تاریخی و فرهنگی ایران را بیش از گذشته در سطح بینالمللی تقویت میکند. این موفقیت همچنین زمینه گسترش دیپلماسی فرهنگی و همکاریهای علمی و پژوهشی با نهادهای بینالمللی را فراهم میسازد.
