از  250 هزار تومان سرمایه تا کارآفرینی برای بیش از 3600 نفر در حوزه کشاورزی مدرن

اگر ما نمانیم و نسازیم ،پس کشورمان به دست چه کسی آباد خواهد شد؟

همین که به من آسان بگیرند و من تولید کننده برای دریافت مجوزهای دولتی با این حجم از چالش‌ ها مواجه نباشم خود کفایت می‌کند؛ انتظار کمک مالی هم ندارم.

پردیس کوثری –شهرمردم

به گزارش فارس آگاه به نقل از شهرمردم ،هنگامی که نام پهپادها را می‌شنویم، نخستین تصویری که در ذهنمان نقش می‌بندد، پرنده‌هایی است که در حوزه استراتژیک استفاده می‌شود؛ اما حقیقت بسیار فراتر از این‌هاست. امروزه بشر با بهره‌گیری از تکنولوژی توانسته مرزهای توسعه را درنوردد و نه تنها در حوزه نظامی، بلکه در بسیاری امور دیگر از این ابزار نوینِ ساخته‌شده به دست بشر بهره برد.

امروزه پهپادها نه تنها در نقشه‌برداری و تهیه عکس‌های هوایی به کمک انسان آمده‌اند، بلکه با تحولی بنیادین به کمک کشاورزان و باغ‌داران آمده‌اند تا شکلی دیگر از کشاورزی مدرن را به تصویر بکشند؛ یکی از این نمونه پهپادها به دست یک بانوی کارآفرین از استان فارس خلق شده است؛ زنی که با اراده آهنین و خلاقیتی بی‌حد و مرز، برای اولین بار در ایران پهپادهایی با توانایی سم‌پاشی تولید کرده و با راه‌اندازی یک شرکت، زمینه کارآفرینی برای بیش از سه‌هزار و 600  نفر در حوزه کشاورزی مدرن را فراهم کرده است و در همین رابطه با «سارا غفاری»، سازنده این پهپاد به گفت‌وگو می‌نشینیم تا اطلاعاتی بیشتر از ایده تا اجرای این پروژه به دست آوریم.

شهر مردم: ایده شکل‌گیری این ایده از کجا نشأت گرفت؟

ایده ابتدایی تولید و خلق از زمان کودکی‌ام نشأت می‌گیرد؛ زمانی که بچه بودم به واسطه شغل پدرم، در خانه‌ سازمانی منابع طبیعی زندگی می‌کردیم و من همیشه در هکتارها باغ این مجموعه تنها بازی می‌کردم و از همان زمان بسیار خلاق بودم و به دنبال ساخت اشیاء متفاوت؛ کمی که بزرگ‌تر شدم و معنای زندگی خود را یافتم، از خدا خواستم مسیرم را هموار سازد تا اثری از خودم به جای بگذارم، عمرم را مفید بگذرانم و دعای خیری پشت سرم باشد؛ از همان زمان همت کردم و در هر مسیری که پا گذاشتم آن را با قاطعیت و سماجت ادامه دادم تا به نتیجه برسم. در دانشگاه رشته مدیریت بازرگانی خواندم که آن را هم بسیار دوست داشتم، اما پس از پایان دوران کارشناسی، دریافتم آنچه را در جست‌وجویش هستم را نمی‌توانم در دانشگاه به دست آورم؛ به همین علت دانشگاه را در مقاطع بالاتر ادامه ندادم و در مؤسسات فنی‌حرفه‌ای دوره تعمیر تجهیزات پزشکی را گذراندم و مدرکش را دریافت کردم. داستان زمانی عوض شد که به بنیاد ملی نخبگان مراجعه کردم تا به دنبال تیمی بگردم و بتوانم توانمندی‌هایم را به چالش بکشم؛ پس از تشکیل تیم، برای کلید زدن اختراعی که بنیاد نخبگان اجرای آن را به ما پیشنهاد داده بود، در جریان تحقیقات با دنیای پهپادها آشنا شدم و نهایتاً به اینجا رسیدم.

شهر مردم: در این مسیر آیا حامیانی هم داشتید یا با سرمایه شخصی کار را آغاز کردید؟

در این راه، من مدیون پارک علم و فناوری هستم؛ زمانی که می‌خواستم شرکت را در سال ۹۱ تأسیس کنم، تنها ۲۵۰ هزار تومان پول داشتم که همه خرج تهیه میز و صندلی برای شرکت شد و در نهایت توانستم چند بنر بزنم، اما پارک علم و فناوری فضایی ۴۰ متری را در اختیار من قرار داد تا کار پیش رود و در آغاز راه اگرچه هیچ پس‌اندازی نداشتم، اما از هیچ راه درآمد حلالی دریغ نکردم. کمی که پیش رفتم، دقیقاً زمانی که اولین سفارشم را گرفته بودم به یاری پارک علم و فناوری، شریکی را یافتم؛ بانویی با دستی پر از خیر و برکت که با او شریک شدم و از همان زمان کار من رونق گرفت.

شهر مردم: تولیدات شما دقیقاً چه کمکی به کشاورزان می‌کند؟

یکی از سخت‌ترین قسمت‌های کار در امر کشاورزی، سم‌پاشی است. کشاورزان و نیروی کار بسیاری که روی زمین‌ها کار می‌کنند، به واسطه سم‌پاشی دچار بیماری‌های جدی شده‌اند. فرد یکی دو روز پس از سم‌پاشی را که با علائم آسیب می‌گذراند را شاید سر کند و از بیمارستان مرخص شود، اما در جریان نیست که سم از درون در حال تخریب و آسیب رساندن به بدنش است؛ از طرفی دیگر تحصیل‌کرده‌های این رشته هم برایشان سخت است که دستگاه را بر دوش بیندازند و شروع به کار کنند، کارگران ایرانی نیز چندان در این حوزه فعالیت نمی‌کنند؛ اینجاست که پهپادهای سم‌پاش به کمک کشاورزان و باغ‌داران می‌آید و با یک دکمه این کار را بدون هیچ آسیب بدنی انجام می‌دهند. این نکته را هم باید یادآور شوم که پهپادهای سم‌پاش حجم سم مصرفی را تا 50 درصد کاهش می‌دهند که خود به معنای کاهش آلایندگی‌هایی است که از طریق آب وارد زمین و نهایتاً بدن انسان می‌شود؛ همچنین تشویق افراد به مهاجرت معکوس هم یکی دیگر از مزایایی است که می‌تواند داشته باشد.

شهر مردم: در این رابطه آیا چالش‌هایی هم در مسیر داشتید؟

متأسفانه باید بگویم از ۱۵ سال پیش که این کار را شروع کردم، بیش از نیمی از زمانم را که باید روی توسعه کارم می‌گذاشتم، در حال بالا و پایین رفتن از پله‌های ارگان‌های مختلف بودم؛ در این مسیر اگرچه تعداد انگشت‌شماری راهنمایی و تشویقم می‌کردند، اما در اکثر مواقع یا کارم را پیش نمی‌بردند یا مانع سر راهم می‌گذاشتند؛ پس از سختی و مشقت فراوان ما در حال حاضر تمام مجوزها را دریافت کردیم، اما همچنان گاهی زمانی که نیاز به واردات قطعات داریم سخت‌گیری زیادی می‌کنند، در صورتی که مجوز داریم و تمام کارهایمان تحت نظارت است؛ ما زمانی که پهپاد می‌فروشیم، نیاز به تعمیر و نگهداری و تأمین قطعات دارند، اما خیلی سخت‌گیری می‌کنند. 80 درصد مشکلاتم از همین دریافت مجوزها بود، نه به لحاظ مشکل مالی، هرچند که پس‌اندازی نداشتم و در نهایت هم متأسفانه به دلیل فشارها مدتی را درگیر افسردگی شدید بودم.

من تمام تلاشم بر این بوده است که برای کشورم قدمی بردارم و بارها از جانب اطرافیان تشویق می‌شدم که مهاجرت کنم و این کار را خارج از کشور ادامه دهم، اما با وجود تمام چالش‌ها با خودم گفتم اگر من نمانم و نسازم، اگر دیگری نماند و نسازد، پس کشورم به دست چه کسی آباد خواهد شد؟ همین شد که ترجیح دادم با وجود سختی‌هایی که داشتم در کشورم بمانم و همین‌جا قدمی برای وطنم بردارم؛ ان‌شاءالله که بعد از من هم سرباز کوچولویی که دارم، ادامه دهنده مسیرم خواهد شد.

شهر مردم: حالا می‌توانید بگویید مسیری که آغاز کردید آیا ارزش تحمل فشار و چالش‌ها را داشت؟

من به واسطه همین مسیر به دستاوردهای بزرگی رسیدم؛ ابتدا از خانمی که در شرکت سرمایه‌گذاری کردند، دست پرخیر ایشان سرمایه ۳۰۰ میلیونی را به رقمی میلیاردی رساند؛ همچنین برای بیش از سه‌هزار و 600 نفری که به واسطه تهیه این پهپاد صاحب شغل شدند، بسیار خوشحالم. مشتری داشتم که فرزندش دچار اعتیاد بود، با تهیه این پهپاد الان پسرش روی زمین کار می‌کند و اعتیاد را کنار گذاشته؛ شخص دیگری که فرزندی اهل کار نداشت به این واسطه جذب شد و همچنان مشغول است؛ یکی از مشتری‌هایم کمیته امدادی بود و حتی هزینه آموزش را هم نداشت، نمونه این‌ها را زیاد داشتیم.

مهم‌تر از همه می‌توانم اشاره کنم به فرزندی که به لطف دعای مشتری‌هایم به من بخشیده شد و نذرم ادا شد؛ داستان دخترم هم از این قرار است که مدت‌ها از خدا فرزند می‌خواستم اما نمی‌توانستم بچه‌دار شوم، یکی از مشتری‌هایم به کربلا سفر کرده بود و من از او خواستم که برایم دعا کند؛ ایشان هم ثواب زیارتشان را به من بخشیدند. وقتی خسته و ناامید از همه‌جا بودم به زیارت امام رضا (ع) هم که برای اولین بار در همان حدود زمانی طلبیده شده بودم و رفتم؛ طولی نکشید و به فاصله چند هفته بعد متوجه شدم باردار هستم و تمام آنچه می‌خواستم را خدا به من بخشید.

شهر مردم: چه پیامی برای افرادی دارید که ایده‌ای در سر دارند اما از شروع کار می‌ترسند؟

پیام من به مردم این است که به خودشان باور داشته باشند؛ هیچ چیزی بیشتر از اراده انسان قدرت ندارد؛ به اخبار منفی توجه نکنند، در اتفاقات غوطه ور نشوند، چون مانند ترمز برایشان عمل می‌کند و نباید فریب شبکه‌های اجتماعی را خورد؛ مشکلات فراوان است و ما نباید به خاطر وضعیت دلار و یا نوسانات دیگر از هدفی که داریم سرد شویم؛ عده ای از جوانان ما تصور می‌کنند که ژاپن و کره جنوبی، فرهنگی خیلی قوی دارند، در حالی که من معتقدم همین جوانان فرهنگ غنی خودشان را به درستی نمی‌شناسند و به خود و توانایی‌هایشان باور ندارند. همیشه به تاریخ چین نگاه می‌کنم؛ مردمانی که در وضعیت اقتصادی بسیار ضعیفی بودند و همه کارگر بودند، اما با تکیه بر خود، همکاری و نیروی اراده قوی که داشتند، کشور را ساختند که حالا به این وضعیت رسیده و جزو اقتصادهای برتر جهان محسوب می‌شود و در فناوری پیشرو است. ما باید از تجربه این کشورها درس بگیریم و به خودباوری برسیم و در راستای توسعه کشور قدم برداریم؛ امیدم هم بر این است مسئولان و نهادها نیز، هم با منِ تولیدکننده و هم با کسانی دیگر که می‌خواهند قدمی برای وطنشان بردارند، همراهی و همکاری کنند؛ همین که به من آسان بگیرند و منِ تولیدکننده برای دریافت مجوزهای دولتی با این حجم از چالش‌ها مواجه نباشم خود کفایت می‌کند، انتظار کمک مالی هم ندارم؛ ان‌شاءالله خدا توفیق دهد و این مسیر را ادامه دهیم و روزبه‌روز شاهد پیشرفت بیشتر باشیم.

من معتقدم ما ایرانی‌ها لایق بهترین جایگاه‌ها و بهترین زندگی هستیم؛ همیشه باهوش، باسیاست و بادایت بوده‌ایم، بنابراین به‌جای الگوبرداری از دیگران، خود باید به الگو تبدیل شویم.