به گزارش فارس آگاه به نقل از ساینس دیلی، پژوهشگران می‌گویند مصرف بیشتر پروتئین همیشه به معنای سلامت بیشتر نیست. برای بسیاری از بزرگسالان کم‌تحرک، کاهش مصرف پروتئین می‌تواند به پیری سالم‌تر و حتی افزایش طول عمر کمک کند.

 محصولات غنی‌شده با پروتئین اکنون بخش بزرگی از قفسه فروشگاه‌ها را به خود اختصاص داده‌اند. این محصولات در غلات، قهوه، نوشیدنی‌ها و بسیاری از مواد غذایی دیگر دیده می‌شوند.

با این حال، بررسی بیش از ۳۵۰ مطالعه درباره محدودیت پروتئین و پیری نشان می‌دهد بسیاری از افراد از مصرف کمتر پروتئین سود می‌برند. پژوهشگران معتقدند کاهش مصرف پروتئین در برخی افراد می‌تواند به افزایش طول عمر منجر شود.

محدودیت پروتئین چگونه بر بدن تأثیر می‌گذارد؟

این پژوهش نشان می‌دهد کاهش مصرف پروتئین می‌تواند عملکرد متابولیک بدن را بهبود دهد.

محققان اعلام کردند این روش، واکنش سلول‌ها به مواد مغذی را تغییر می‌دهد. همچنین آسیب سلولی را کاهش می‌دهد و به حفظ عملکرد طبیعی سلول‌ها کمک می‌کند.

«دادلی لامینگ»، نویسنده این مطالعه از دانشگاه ویسکانسین-مدیسون، گفت: «پروتئین برای رشد عضلات و عملکرد ورزشی افراد فعال بسیار مفید است.»

او افزود: «بیشتر مردم فعالیت بدنی کمی دارند. به همین دلیل، بسیاری از افراد بیش از نیاز واقعی خود پروتئین مصرف می‌کنند و این موضوع ممکن است پیامدهای منفی برای سلامتی داشته باشد.»

کاهش پروتئین؛ جایگزینی برای محدودیت کالری

دانشمندان سال‌هاست می‌دانند کاهش کالری دریافتی می‌تواند طول عمر بسیاری از موجودات زنده را افزایش دهد.

این روش همچنین خطر ابتلا به بیماری‌های مرتبط با افزایش سن، از جمله سرطان، را کاهش می‌دهد. با این حال، رعایت رژیم کم‌کالری در بلندمدت برای بسیاری از افراد آسان نیست.

پژوهشگران معتقدند کاهش مصرف پروتئین می‌تواند جایگزین مناسبی برای این روش باشد.

مطالعات پیشین نشان داده است مگس‌ها و جوندگان با مصرف کمتر پروتئین، حتی بدون کاهش کالری، عمر طولانی‌تری داشتند.

نتایج مطالعات روی انسان

آزمایش‌های بالینی روی انسان نیز نتایج امیدوارکننده‌ای ثبت کرده‌اند.

افرادی که مصرف پروتئین خود را کاهش دادند، وزن و چربی بدن کمتری داشتند. همچنین قند خون ناشتا در این افراد بهبود پیدا کرد. این نتایج حتی زمانی مشاهده شد که برخی از شرکت‌کنندگان کالری بیشتری مصرف می‌کردند.

مصرف بیشتر پروتئین همیشه مضر نیست

همه پژوهش‌ها نتیجه یکسانی ندارند.

برخی مطالعات نشان می‌دهد مصرف بیشتر پروتئین به کاهش وزن کمک می‌کند. همچنین سالمندان با دریافت پروتئین بیشتر، به‌ویژه همراه با ورزش، بهتر می‌توانند توده عضلانی خود را حفظ کنند.

نقش هورمون FGF21 در افزایش طول عمر

پژوهشگران در بررسی بیش از ۳۵۰ مقاله علمی، چند سازوکار مهم را شناسایی کردند.

نتایج نشان داد مصرف کمتر پروتئین با بهبود عملکرد متابولیک، کاهش آسیب سلولی و حفظ سلول‌های سالم ارتباط دارد.

یکی از عوامل مهم، هورمون FGF21 است. این هورمون با کاهش مصرف پروتئین افزایش پیدا می‌کند.

FGF21 مصرف انرژی را افزایش می‌دهد، قند خون را بهتر تنظیم می‌کند و التهاب را کاهش می‌دهد.

مطالعات روی موش‌ها نشان داده است حیواناتی که سطح بالاتری از این هورمون داشتند، عمر طولانی‌تری نیز داشتند. پژوهشگران افزایش سطح FGF21 را در انسان نیز مشاهده کرده‌اند.

نقش اسیدهای آمینه در روند پیری

این بررسی همچنین نقش چند اسید آمینه مهم را ارزیابی کرد.

متیونین، ایزولوسین و والین از مهم‌ترین اسیدهای آمینه بررسی‌شده بودند.

پژوهشگران می‌گویند مصرف زیاد این اسیدهای آمینه ممکن است مسیرهای مرتبط با رشد سلولی را بیش از حد فعال کند.

فعال ماندن این مسیرها در بلندمدت می‌تواند خطر چاقی، التهاب و بیماری‌های مرتبط با افزایش سن را بیشتر کند.

نیاز به پروتئین برای همه یکسان نیست

لامینگ تأکید کرد میزان پروتئینی که بسیاری از افراد کم‌تحرک مصرف می‌کنند، ممکن است در سطح جمعیت پیامدهای منفی برای سلامت داشته باشد.

با این حال، همه افراد شرایط یکسانی ندارند.

زنان باردار و برخی سالمندان به پروتئین بیشتری نیاز دارند. همچنین ورزشکاران به دلیل فعالیت بدنی منظم، معمولاً بدون بروز مشکلات متابولیک، پروتئین بیشتری مصرف می‌کنند.

پژوهشگران معتقدند فعالیت بدنی، پروتئین را بیشتر به سمت ساخت و حفظ عضلات هدایت می‌کند.

در پایان، محققان تأکید کردند توصیه درباره مصرف پروتئین باید بر اساس سن و میزان فعالیت بدنی هر فرد تنظیم شود. به باور آن‌ها، یک نسخه واحد برای همه افراد مناسب نیست.